Waarom in de Filipijnen?

In de meer aanvaarde landen zoals Zweden en Amerika nemen ze enkel Relapsing Remitting aan, dat is een andere vorm van ms, dus daar kan ik niet naartoe.

Voornamelijk door de vorm van ms, hoe lang ik de ziekte al heb en het ontbreken van nieuwe actieve letsels, val ik buiten de voorwaarden in sommige landen.

Er zijn gelukkig voor mij wel mogelijkheden en met goede resultaten.

Sommige plaatsen laten me wel toe zoals de Filipijnen.

Een vriendin van mij, een Schotse vrouw, heeft of beter had dezelfde progressieve MS als mij, ze had haar diagnose al 20 jaar dus veel langer en heeft recent de trip en de behandeling daar kunnen doen.

je zou moeten zien wat er allemaal al beter gaat… ongelooflijk en hoopgevend!!!

Verder is er ook de soort van chemo. Er is de zware en de lichtere chemo. De zware is ook wat je krijgt bij sommige vormen van bloedkanker.
Bij dat protocol zijn ook de meeste statistieken gemaakt en spijtig genoeg ook de meeste doden.
Dus als er nu verwezen wordt naar statistieken, en hoe gevaarlijk het wel is wordt er eigenlijk die soort bedoeld.

De chemo in de Filipijnen heeft 0% mortaliteit.

Er is goed over nagedacht, ik heb ook positieve verhalen en ik ben zeker ook al klinkt Filipijnen misschien niet erg professioneel
ik heb het hospitaal gezien in de chickste wijk van de hoofdstad en ik ben zeker dat ik daar moet zijn.

Het is natuurlijk nog heel duur, maar het is pakken goedkoper dan bvb Zweden of Amerika, denk dan maar dubbel of driedubbel…

MY FRIEND POSTED:

Five months post transplant. Running on a flat surface, a wee bit more dignified than the last one. This was impossible prior to treatment.
I reckon it’s about eight years since I was able to run. I can now walk 2 1/2 miles with no sign of drop foot.

I spent almost six hours on my feet on Christmas Day preparing Xmas dinner prior to treatment 30 minutes would have needed a huge effort.

And my hairs growing back 👏👏👏👏👏😃

SEE THATS WHY!!!